Βάδιση στις μύτες των ποδιών Ιωάννης Δελνιώτης

Βάδιση στις μύτες των ποδιών

Πως αντιμετωπίζεται η ιπποποδία (η βάδιση στις μύτες των ποδιών)

Αρχικά θα πρέπει να αναφερθεί ότι η βάδιση στις μύτες των ποδιών, μπορεί να υποκρύπτει κάποιο άλλο υπόβαθρο που είναι υπεύθυνο για τον συγκεκριμένο τρόπο βαδίσματος (αναφέρθηκε στη σελίδα μας „Παθήσεις Άκρου Ποδός“).

Η αντιμετώπιση θα ακολουθήσει τις παρακάτω βασικές αρχές:

  • Είναι η ιπποποδία (βάδιση στις μύτες των ποδιών) λειτουργική ή δομική; Μπορεί το παιδί, αν του το ζητήσουμε να ακουμπήσει όλο το πόδι στο δάπεδο;
  • Σε περιπτώσεις ιπποποδίας που δεν υπάρχει κάποιο άλλο υπόβαθρο δίνεται ιδιαίτερη βάση στις ασκήσεις διάτασης και διατήρησης του μήκους του αχίλλειου τένοντα.
  • Οι ασκήσεις αυτές συστήνεται να γίνονται και στο σπίτι από τον ίδιο τον ασθενή και από φυσικοθεραπευτές.
  • Η φυσικοθεραπεία αποτελεί βασικό κομμάτι σε παιδιά που περπατάνε στις μύτες των ποδιών.
  • Απαιτείται συχνός, τακτικός έλεγχος ανά εξάμηνο ή ετήσιος έλεγχος για να ελέγχεται αν η ιπποποδία παραμένει λειτουργική ή αρχίζει και γίνεται δομική.
  • Αναλόγως την κάθε περίπτωση ειδικοί νάρθηκες μπορεί να χρειαστούν είτε σε 24ωρη βάση είτε μόνο κατά την διάρκεια του βραδινού ύπνου.
  • Σε περιπτώσεις που η ιπποποδία τείνει να γίνει δομική (αυτό κρίνεται με συγκεκριμένα test κατά την κλινική εξέταση) συστήνονται οι ενέσεις Botox στην περιοχή της γαστροκνημίας (γάμπα). Αυτό γίνεται για να „χαλαρώσουν“ οι μύες στην περιοχή και με την φυσικοθεραπεία που θα πρέπει να ακολουθήσει να „κερδίσουμε“ την διατασιμότητα του αχίλλειου τένοντα. Να γυρίσουμε δηλαδή την ιπποποδία από δομική (που πάει να γίνει) σε λειτουργική. Οι ενέσεις Botox στο βάδισμα στις μύτες των ποδιών αποτελεί πάγια τακτική σε όλα τα μεγάλα παιδοορθοπαιδικά κέντρα του κόσμου.
  • Σε περίπτωση που η ιπποποδία γίνει δομική, τότε ο αχίλλειος τένοντας θα έχει ρικνωθεί και ακόμη και αν το παιδί θέλει και προσπαθεί δεν θα μπορεί να πατήσει όλο το πόδι στο έδαφος. Σε αυτήν την περίπτωση, μόνη λύση είναι η χειρουργική αντιμετώπιση είτε με επιμήκυνση του αχίλλειου τένοντα (ανοικτή μέθοδος επιμήκυνσης τύπου Z, κλειστή μέθοδος τύπου Hoke) είτε της περιτονίας αυτού (επέμβαση τύπου Srayer ή Baumann) (αυτό κρίνεται μετά από συγκεκριμένα test κατά την κλινική εξέταση).