Αντιμετώπιση Πλατυποδίας

Ποιο είναι το πρωτόκολλο που ακολουθείται στην θεραπεία της πλατυποδίας;

Η πλατυποδία χαρακτηρίζεται από μείωση έως εξαφάνιση της ποδικής καμάρας με βλαισότητα της πτέρνας και απαγωγή του πρόσθιου άκρου ποδός. Η πλατυποδία συχνά συνυπάρχει με μείωση της διατασιμότητας του αχίλλειου τένοντα. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

1. Διαχωρισμός της πλατυποδίας σε εύκαμπτη ή δύσκαμπτη.
2. Διερεύνηση αν υπάρχει κάποια άλλη αιτία που είναι υπεύθυνη για την εικόνα της πλατυποδίας (π.χ. κάθετος αστράγαλος σε βρέφη, συνοστέωση οστών ταρσού σε μεγαλύτερα παιδιά). Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται διόρθωση της υπεύθυνης αιτίας.
3. Σε περιπτώσεις ιδιοπαθούς πλατυποδίας σε βρέφη και μικρά παιδιά συνιστάται η βάδιση με τα πόδια γυμνά και ιδανικά σε έδαφος με ανομοιόμορφη επιφάνεια για εκγύμναση των μυών του πέλματος. Προσοχή πάντα στην ασφάλεια του παιδιού και του ποδιού του παιδιού.
4. Σε περιπτώσεις ιδιοπαθούς πλατυποδίας σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να χρειαστεί η χρήση ειδικών πάτων.
5. Σε περιπτώσεις μεγάλου βαθμού ιδιοπαθούς πλατυποδίας που οι ασθενείς αναφέρουν πόνο (και έχουν αποκλειστεί άλλες αιτίες πόνου) συνιστάται η χειρουργική αντιμετώπιση.
6. Στις χειρουργικές μεθόδους περιλαμβάνονται: a)η ελάχιστης επεμβατικότητας (τομή 1-2 cm) εξωαρθρική, υπαστραγαλική παρέμβαση με μία βίδα για να σταματήσουμε το „γλίστρημα“ του αστραγάλου επί της πτέρνας (subtalar arthroeresis), b)η οστεοτομία ραιβότητας της πτέρνας και c) η οστεοτομία επιμήκυνσης της πτέρνας (οστεοτομία Evans).
7. Επιμήκυνση του αχίλλειου τένοντα ή επιμήκυνση της περιτονίας μπορεί επίσης να απαιτηθεί.

Πως θα ξέρουμε αν μία πλατυποδία είναι ελαφριάς ή βαριάς μορφής;

Η ταξινόμηση αυτή έχει να κάνει με την κατανομή και την φόρτιση των δυνάμεων του άκρου πόδα. Ένα φυσιολογικό πόδι φορτίζεται περισσότερο από την έξω μεριά παρά από την έσω. Όσο πιο πολύ φορτίζεται ένα πόδι στην έσω μεριά του τόσο πιο βαριά είναι η μορφή της πλατυποδίας. Αυτό μπορεί να εκτιμηθεί με την κλινική εξέταση, με ένα πελματογράφημα ή με ένα ποδοσκόπιο.